De ene singel is de andere niet….

vrolijk paard door betere singel
Onlangs werd mij door een klant gevraagd ook even naar de singel te kijken.  De oplettende eigenaar vond het dier gevoelig op de singelplaats. Bij het aansingelen gaf het paard door oren in de nek te leggen en te stampen ook duidelijk te kennen bezwaren te hebben.
Als eerste de singel  gecontroleerd; een rechte, neopreen dressuursingel op zich niets mis mee. Goed onderhouden, heel en schoon.

Als volgende stap de eigenaar verzocht het aansingelen eens te laten zien. Soms is een singel zo kort dat ie nauwelijks op het eerste gaatje komt en het aansingelen al een hele strijd is. Gelukkig bleek dat in dit geval totaal niet aan de orde. Het aansingelen gebeurde voorzichtig, aan beide zijde zo op singelend dat de drukverdeling gelijk bleef en werd uitgevoerd in verschillende fases, de laatste na de wandeling naar de rijbaan zodat het paard even kon wennen aan de druk van de singel en zich kon ontspannen. Ook werd de singel niet extreem strak aangetrokken, er konden nog twee vingers tussen. Het zadel lag stabiel; het was de eigenaar ook duidelijk dat een singel er niet is om een niet goed passend zadel op de plek te houden door het gewoon vast te snoeren.  De singel bleek wel iets aan de korte kant; een goede singel eindigt zo’n 5 centimeter onder het zweetblad van het zadel, deze zat er zeker 15 cm onder. Al met al  viel er niet veel op aan te merken en het paard kon hier niet echt veel hinder van hebben.

Bij beweging bleek al snel wat het euvel was; de ellenboog raakte bij elke stap de singel. Niet zo erg dat er schuurplekken ontstonden maar voldoende om het  voor het paard vervelend te maken en er een beetje beurs van te worden.De oplossing van het probleem; een langere anatomische singel die bovendien was uitgerust met rollers voor een extra goede verdeling van de druk over de stoten. Deze singel geeft de schouder meer de ruimte om te bewegen doordat er geen constante botsing meer plaats vindt bij de ellenboog. Dit zag je meteen terug in de verbetering van de beweging van het paard en in het veel meer voorwaarts zijn. Ook de uitstraling van het paard verbeterde, hij leek veel vrolijker. Hoe braaf is zo’n paard dan toch maar weer dat ie zo lang met een niet goed passende singel toch er het beste van heeft gemaakt ?

Het maakte mij maar weer eens duidelijk dat je heel goed moet opletten en, zoals deze eigenaar heeft gedaan, de signalen van je paard serieus moet nemen. De oplossing kan soms heel eenvoudig zijn…. en het resultaat verbluffend… Dat maakt het werk van een zadelpasser heel bevredigend.